PIERIA-GR ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 2008 ΤΟ ΠΡΩΤΟ BLOG ΤΗΣ ΠΙΕΡΙΑΣ

Στη γειτονιά των θεών του Ολύμπου.

PIERIA-GR ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ...ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΥΜΕ

ΓΚΡΕΜΙΣΤΕ ΡΕ ...ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ

ΤΟ E-MAIL ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ KERAILIDISDIM@GMAIL.COM

Γιατί εμείς ΓΡΑΦΟΥΜΕ, υποΓΡΑΦΟΥΜΕ και δεν ΑΝΤΙγράφουμε

"METROPOLIS 106,7" ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΠΙΕΡΙΑΣ

Η ομάδα του PIERIA GR σας καλώς ορίζει στη γειτονιά των θεών του Ολύμπου.

"ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥΣ ΒΡΙΖΩ, ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΖΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑΒΡΙΖΩ"
(Κείμενο του Δημητρίου Π. Κεραηλίδη)

Η ώρα σου Έλληνα κάηκε.... Την πάτησες ακόμα μια φορά. Και η φιλοσοφία του "ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥΣ ΒΡΙΖΩ, ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΖΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑΒΡΙΖΩ", βγήκε για μια ακόμη φορά αλάνθαστη. Ξανά μια από τα ίδια. Κι εσύ κορόιδο; Να νομίζεις πως κάνεις κουμάντο. Έ ρε κορόιδο συνέλληνα. Που για ακόμη μια φορά στην φόρεσαν. ΠΟΙΟΙ; Μα οι γνωστοί άγνωστοι. Κι όχι βέβαια, εκείνοι του Πολυτεχνείου, γιατί εκείνοι πλέον είναι πασίγνωστοι άγνωστοι. Για τους άλλους μιλώ. Τους γνωστούς αγνώστους της Βουλής και των χορηγών τους. ΠΟΛΙΤΙΚΑ; ΕΧΑΣΕΣ ΚΟΡΟΪΔΟ ΕΛΛΗΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΚΑΙ ΠΆΛΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΣΟΥ. ΚΑΙ ΤΏΡΑ; Τώρα; Πάρε το αυγό και κούρευτο. ΠΡΟΧΩΡΑ ΜΕ ΠΥΞΙΔΑ ΣΟΥ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ "ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥΣ ΒΡΙΖΩ, ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΖΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑΒΡΙΖΩ" ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑΖΗΣΕΙΣ... ΧΑ ΧΑ ΧΑ Και ζήσανε κι αυτοί καλά κι εσύ φουκαρά Έλληνα;;; Στη γωνιά σου.

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

ΚΟΙΤΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ..... ΘΑ ΔΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ



ΟΔ. ΕΛΥΤΗΣ - 
 
 
Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
 
Ν' αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα.  Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
 
Και να μη βλέπεις , πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σ' εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
 
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
 
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα. 
 
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
 
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά
πάντα, πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.
 
 
(από  Το Παράπονο, του Οδ. Ελύτη)



Aναρτήθηκε από: ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ ΠΑΝ. ΚΕΡΑΗΛΙΔΗΝ