PIERIA-GR ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 2008 ΤΟ ΠΡΩΤΟ BLOG ΤΗΣ ΠΙΕΡΙΑΣ

Το PIERIA GR σας καλώς ορίζει στη γειτονιά των θεών του Ολύμπου.

ΤΟ E-MAIL ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ PIERIA2011@YAHOO.GR ΚΙ ΕΡΧΕΣΤΕ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΒΛΕΠΩ ΔΙΟΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

"ΣΤΑ 11 ΒΗΜΑΤΑ" ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΙΣ 22.00 ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΕΡΑΗΛΙΔΗ ΣΤΗ ΔΙΟΝ TΗΛΕΟΡΑΣΗ

Η ομάδα του PIERIA GR σας καλώς ορίζει στη γειτονιά των θεών του Ολύμπου.

Ο "ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ 106,7" ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΠΙΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΙΝΤΕΡΝΕΤΙΚΑ ΔΙΑΠΛΑΝΗΤΙΚΑ WWW.ATHLITIKOS.GR

Η ομάδα του PIERIA GR σας καλώς ορίζει στη γειτονιά των θεών του Ολύμπου.

ΕΥΓΕ... ΚΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΕΡΙΑ ΜΟΥ ΡΕ ...ΓΑΜΩΤΟ
(Κείμενο του Δημητρίου Π. Κεραηλίδη)

Τελικά μήπως η Πιερία μου είναι για μεγάλα πράγματα; Τι δεν κατάλαβες ρε φίλε; Να αρχίσω; Ή μήπως θέλεις να τελειώσω; Έ, λοιπόν άκου. Κάνει ο Σάββας και κυρ Σάββας κι αφέντης τσουτσουλομύτης για πρώτη φορά πέρσι ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ και γίνεται στην Πιερία χαμός στο ίσωμα. Κι ύστερα; Ύστερα δίνει βάση στο πανηγύρι που πριν χρόνια το είχε γραμμένο εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Και ξεσκίζει κι εκεί. Χαμός στο άλλο ίσωμα. Και… Και υπενθυμίζω πως την πρώτη χρονιά του που ανέλαβε Δήμαρχος, είχε καταργήσει με τη μια το Καρναβάλι του Αμοιρίδη. Κανένας ποτέ δεν κατάλαβε το γιατί… Κι ούτε βέβαια και θα το καταλάβει. Και ξέρετε γιατί; Επειδή τον λόγο τον ξέρει μόνο ο ίδιος ο Σάββας. Που θα πάει όμως; Κι αυτό θα το καταλάβει κάποτε. Και θα το επαναφέρει. Σαν γιορτή, που την γουστάρουν τα παιδιά κι ύστερα οι μεγάλοι, γιατί την γουστάρουν τα παιδιά… Όχι για τίποτα άλλο. Κι ύστερα ήρθε η ώρα του κανονικού μας Πανηγυριού στην Ανδρομάχη. Κι εκεί έκανε το αυτονόητο και πάλι χαμός. Πρόσεξε τα παιδιά. Και; Και ξέσκισε και πάλι. Ενώ πριν ένα χρόνο αν περνούσες από έξω δεν θα έπαιρνες χαμπάρι ότι κάτι έχει εκεί δίπλα στο ποτάμι, τώρα; Φέτος; Χαμός. Έκλεισαν και πάλι οι δρόμοι και χαμογέλασε το χειλάκι των …παιδιών! Πρώτα των παιδιών κι ύστερα των μεγάλων. Γιατί τα παιδιά γέλασαν. Κι ύστερα; Ήρθε το πανηγύρι του Αιγινίου. Τι δεν κατάλαβες πάλι; Να γράψω; Όχι βέβαια γιατί κι εκεί έγινε χαμός. Μεγάλα πράγματα. Κι ύστερα; Πάλι η Έκθεση του Χατζηχριστοδούλου, όπου κι εκεί συνωστισμός στην προκυμαία. Ναι. Κι εκεί χαμός. Μήπως τελικά η Πιερία μου, είναι για μεγάλα πράγματα, αρκεί να έχει μεγάλους πολιτικούς; Λέω μήπως… ΥΓ: Ά, ξέχασα και το καλοκαίρι μου. Που στις παραλίες μας, έγινε χαμός, γιατί εκεί έκανε μεγάλα πράγματα ο Σύλλογος Ξενοδόχων με την Βαγγελιώ την Ξυπτερά και τα παιδιά της. Με την Αντιπεριφερειάρχη Σοφία Μαυρίδου και τα δικά της παιδιά. Με τους τρείς Δημάρχους… Εύγε. Κάτι γίνεται στην Πιερία μου…

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

ΚΟΙΤΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ..... ΘΑ ΔΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ



ΟΔ. ΕΛΥΤΗΣ - 
 
 
Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
 
Ν' αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα.  Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
 
Και να μη βλέπεις , πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σ' εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
 
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
 
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα. 
 
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
 
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά
πάντα, πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.
 
 
(από  Το Παράπονο, του Οδ. Ελύτη)



Aναρτήθηκε από: ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ ΠΑΝ. ΚΕΡΑΗΛΙΔΗΝ