Λέμε στο παιδί "Θα καταλάβεις μια μέρα όταν θα έχεις κι εσύ παιδί" ή "Θα το μετανιώσεις όταν θα πεθάνω και δεν θα είμαι εδώ" - Σωστό ή Λάθος;;;

Αν η σύλληψη και η γέννηση ενός παιδιού άπτεται των διαθέσεων του Θεού, του πελαργού ή όποιων άλλων παραγόντων επιθυμεί ο καθένας, το μεγάλωμα και η ανατροφή του είναι μια καθαρά ανθρώπινη υπόθεση. Και μάλιστα ίσως η πιο σοβαρή αποστολή που θα βρουν στο δρόμο τους δυο άνθρωποι που αποφάσισαν να φέρουν στον κόσμο μια νέα ζωή.

Μιας και δεν υπάρχει «εγχειρίδιο» για το πως να μεγαλώσει κανείς ένα παιδί, καλό είναι να υπενθυμίζουμε μερικές βασικές αρχές που συχνά ξεχνούν όσοι έχουν την τύχη και την χαρά (έστω και κάποιες ώρες την... κούραση) να βλέπουν ένα μικρό παιδί να μεταμορφώνεται από ένα αδύναμο και ανίσχυρο οργανισμό σε μία αυτόφωτη"" προσωπικότητα.

Η βασική αντίληψη πίσω από την ανατροφή ενός παιδιού θα πρέπει να είναι ότι το ίδιο το παιδί είναι ένας νέος και αυτόνομος οργανισμός (από μία ηλικία και πάνω) και όχι μία προέκταση του εαυτού και των αντιλήψεων του γονέα. Στην πράξη, η σωστή ανατροφή του προϋποθέτει μία σχεδόν ισότιμη αντιμετώπιση αυτού του νέου ανθρώπου, μακριά από στερεότυπα, ανεφάρμοστες ιδέες και -κυρίως- κακή χρήση της γλώσσας.

Το τελευταίο είναι και το πιο καθοριστικό, καθώς πέρα από