ΑΠΟ ΤΟ 98, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΣΗ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΙΣ ΑΘΩΕΣ ΝΕΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ...ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ - ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ

ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ «Έφυγε» με τον τρόπο που επέλεξε ο ίδιος, με την τελευταία του πράξη, όπως έγραψε στο γράμμα του, να «έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται»...

Η ζωή και το πνεύμα του καθηγητή Δημήτρη Λιαντίνη δεν έχουν τίποτα το συνηθισμένο. Ακόμα και η εξαφάνισή του (και τελικά ο θάνατός του) έγινε με τέτοιον τρόπο, ώστε να προκαλέσει ένα μεγάλο μυστήριο για αρκετά χρόνια. Την 1η Ιουνίου του 1998, άφησε ένα σημείωμα και έφυγε με το αυτοκίνητό του για τον Ταΰγετο. Και από τότε κανείς δεν τον ξαναείδε.

Γεννήθηκε στην Πολοβίτσα Λακωνίας ως Δημήτρης Νικολακάκος στις 23 Ιουλίου του 1942. Το όνομά του το άλλαξε αργότερα σε Λιαντίνης, για να τιμήσει τον τόπο καταγωγής του, την Λιαντίνα Λακωνίας. Τελείωσε το σχολείο στην Σπάρτη και φοίτησε στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών.
Από το 1968 μέχρι και το 1970, εργάστηκε στην μέση εκπαίδευση στους Μολάους Λακωνίας. Ύστερα έφυγε για το Μόναχο, όπου έμεινε για δυο χρόνια, σπουδάζοντας την γερμανική γλώσσα και διδάσκοντας σε ιδιωτικό ελληνικό σχολείο. Σε όλη αυτή την διαδρομή του, μελετά ανελλιπώς τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και γίνεται μέλος του σωματείου «Οδύσσεια» που, μεταξύ άλλων, υποστήριζε την