Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Κάποιοι θα πουν «ε και;», «τα παιδιά των βουλευτών δεν έχουν το δικαίωμα στην εργασία;», «μπορεί να είχε πολλά προσόντα», ή «η Τράπεζα Αττικής δεν είν


Την ώρα που ελληνική κοινωνία βυθίζεται στη μεγαλύτερη κρίση της σύγχρονης ιστορίας της, την ώρα που η ανεργία έχει ξεφύγει στα ύψη και οι νέοι με τεράστια τυπικά προσόντα παίρνουν το δρόμο της ξενιτιάς, κάποια παιδιά έχουν άλλη ….τύχη.

Την ώρα λοιπόν που μόνο απολύσεις ακούμε, που κλείνουν μαζικά μαγαζιά και επίκεινται απολύσεις δεκάδων χιλιάδων στο δημόσιο τομέα, κάποιοι φροντίζουν να προσληφθεί ο υιός στην Τράπεζα.

Συγκεκριμένα ο γιος του βουλευτή Θεσσαλονίκης του ΠΑΣΟΚ και πρώην υφυπουργού Βασίλη Γερανίδη προσλήφθηκε στην Τράπεζα Αττικής στην Θεσσαλονίκη (Περιφερειακή Διεύθυνση).

Κάποιοι θα πουν «ε και;», «τα παιδιά των βουλευτών δεν έχουν το δικαίωμα στην εργασία;», «μπορεί να είχε πολλά προσόντα», ή «η Τράπεζα Αττικής δεν είναι κρατική».

Αν και δεν υπάρχει κανένα «ελαφρυντικό», χρειάζονται ίσως κάποιες διευκρινήσεις από την Διοίκηση τηςΤράπεζας Αττικής, όπως άν...... έγινε κάποια δημόσια προκήρηξη για την πρόσληψη και ποιά, ποιά προσόντα έπρεπε να έχουν οι υποψήφιοι και ποιά είχε ο γιός του Βουλευτή, για να ισχύσει το ρητό για την “γυναίκα του καίσαρα”.

Πρέπει επίσης να πούμε ότι η Τράπεζα Αττικής δεν είναι ιδιωτική, διότι ανήκει στο ασφαλιστικό ταμείο των Μηχανικών το ΤΣΜΕΔΕ, και Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλός της είναι ο στενός πολιτικός φίλος του βουλευτή κ.Γιάννης Γαμβρίλης.

Οι κ.κ. Γερανίδης και Γαμβρίλης ανήκουν στους ιδρυτές της γνωστής εσωκομματικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ της «Αριστερής Πρωτοβουλίας» (βλέπε εδώ ρεπορτάζ), σ΄αυτούς δηλαδή που «είναι υπέρμαχοι της κοινωνικής δικαιοσύνης», που «αγωνίζονται να ξαναφέρουν το ΠΑΣΟΚ, λένε, στην κεντροαριστερή, σοσιαλιστική. γραμμή του 1996»

Αυτά στη θεωρία. Στη πράξη, παρά το ότι όταν ξεκίνησαν αντιμετωπίστηκαν σαν γραφικοί, κατάφεραν να δημιουρήσουν ένα ισχυρό δίκτυο στελεχών, που εκπληρώνει τον ουσιαστικό αντικειμενικό σκοπό τους, να συμμετέχουν το μέγιστο στη νομή της εξουσίας, η αλληλοστήριξη με μόνο κριτήριο τη συμμετοχή στην ομάδα. Το κατάφεραν ακόμα και στην περίοδο του «επάρατου» γι΄ αυτούς Κ.Σημίτη, αλλά ακόμα καλύτερα με την προεδρία του Γ.Παπανδρέου, ο οποίος τους εναγκαλίστηκε για αδιευκρίνιστους ακόμα λόγους. Η τακτική κάνω αντιπολίτευση από αριστερά στην ηγεσία και απολαμβάνω θέσεις εξουσίας συνεχίζει να αποδεικνύεται πολύ αποδοτική.

Έτσι και ο βουλευτής Β.Γερανίδης από τα ιδρυτικά μέλη της «Αριστερής Πρωτοβουλίας» ενώ ήταν από τους σκληρότερους επικριτές του Σημίτη και της πολιτικής του, δεν δίστασε ούτε στιγμή να την υπηρετήσει όταν κλήθηκε να αναλάβει Υφυπουργός. Μέχρι πρόσφατα εμφανίζονταν επίσης να ανήκει στους σκληρούς «διαφωνούντες», που δε θα ψήφιζαν το Μεσοπρόθεσμο και συγκεκριμένα εφέρετο από δημοσιεύματα ότι θα παραιτούνταν από την βουλευτική έδρα πριν την ψηφοφορία (εδώ) και ότι θα εγκαταλείψει την ενεργό πολιτική.

Αλλά η εξουσία και τα προνόμιά της είναι γλυκά και φαίνεται ότι το «ξανασκέφτηκε». Έβαλε το χεράκι του και ο φίλος του πρωθυπουργεύων Ε.Βενιζέλος και έτσι ψήφησε «το καταραμένο, το νεοφιλελεύθερο, το δεξιό Μεσοπρόθεσμο», και δεν παραιτήθηκε, αλλά συνεχίσει ακάθεκτος την «προσφορά» του στο λαό και την πατρίδα (χα χα !).

Εξάλλου οι καιροί είναι δύσκολοι. Μπορεί να βόλεψε τον ένα γιό στην Τράπεζα Αττικής, αλλά υπάρχει και δεύτερος γιος που περιμένει. Η «πόρτα» πρέπει να μείνει ανοιχτή μέχρι να βολέψουμε και τον επόμενο.

Γιατί δε μπορεί τα παιδιά των Βουλευτών να έχουν την ίδια τύχη με αυτά των κοινών θνητών ! !